LEVgroep

De zomer van LEV: integreren in Gemert

Van wor ik bn? Knde gaj ns laand?
Zo begint het Gemerts Volkslied van woar ik ben. En hoe mooi past dat bij de avond die LEVgroep organiseert samen met woningbouwvereniging Goed Wonen. Iets voor zevenen druppelen mensen binnen die meer willen weten over hun nieuwe buren. Buren met een bijzonder verhaal, maar waarmee het moeilijk contact maken is. Knde gaj ns laand?: een aanknopingspunt om het te proberen! En ondanks dat het jammer is dat er geen vluchtelingen aanwezig zijn, hebben we samen een hele positieve avond beleefd. Een avond met een toetje.

Wel een typisch Nederlandse avond concluderen we al snel: met zn allen om de tafel, kopje koffie en een koekje erbij. En zo komt het gesprek op vooroordelen.
Buurtbewoners vertellen over de geslotenheid van vluchtelingen, hoe moeilijk het is om contact te krijgen. En hoe jammer het is dat na een welkom in de buurt het contact stopt. Meestal vanwege de taal. Onbegrip speelt ook een rol. Vermoedens over hoe sommige mensen koken of hun huis schoonhouden worden bewaarheid omdat er geen contact is. En zo ontstaan verhalen over mensen die anders verteld zouden kunnen worden als er wel contact zou zijn.
Dat maakt deze avond een schot in de roos. We kunnen uitleggen aan bezorgde buurtbewoners dat vluchtelingen niet aan hun lot worden overgelaten. Iedereen wordt sowieso de eerste drie maanden gekoppeld aan een vrijwilliger. Deze vrijwilligers vervullen een rol in het dagelijks leven, bieden praktische ondersteuning en maken tijd vrij voor een persoonlijk praatje. We leggen ook uit dat veel vluchtelingen het eerste jaar in Nederland op de automatische piloot leven, zo moeten ze wennen aan het idee dat dit hun nieuwe leven is. We vertellen over de angst die sommigen voelen als er wr een brief op de deurmat valt. Want ook dt is Nederland, we zijn heel goed in het maken van ingewikkelde procedures en brieven. Het spreekuur dat LEVgroep drie keer per week aanbiedt is een houvast voor vluchtelingen. Daar kunnen ze met al hun vragen terecht of om gewoon even te buurten.

De inzet van een maatschappelijk begeleider wordt na verloop van tijd opgevolgd door die van een taalcoach. Deze vrijwilligers zijn vaak de enige personen waarmee een vluchteling de Nederlandse taal oefent.
Langzaam groeit het besef dat we meer samen kunnen doen. Zo noemt n van de buurtbewoners dat ze graag wil helpen bij tuinonderhoud, Ik kan het ze wel leren, het verschil tussen planten en onkruid. En het besef dat we gastvrijer naar onze nieuwe buren kunnen zijn, We zijn zo bot af te toe, we kunnen proberen minder hard te zijn.

En zo komen we bij het toetje van de avond. Een groep enthousiaste vrijwilligers gaat aan de slag met het idee waarin samen koken en verhalen delen centraal staat. De eerste stap zetten we bij het integratiediner op 11 oktober a.s. De volgende stappen leiden hopelijk naar iets moois! Van wor ik bn? Knde gaj ns laand? 't h gn besnwde tppe, 't is plat lejk as m'n oope haand. Wij zijn heel blij met de open hand die op deze avond is uitgestoken!