Peter en zijn partner Marianne waren altijd zelfstandig. Ze runden jarenlang samen een familiebedrijf en regelden hun leven graag zelf. Toen Marianne ernstig ziek werd, veranderde alles. In de laatste periode van haar ziekte kregen zij steun van een vrijwilliger. Dat gaf Peter lucht. “In het begin vond ik het lastig om de zorg uit handen te geven. Achteraf gezien was het een van de beste beslissingen die we hebben genomen.”

Peter en Marianne waren gewend om samen de schouders ergens onder te zetten. Ze hadden jarenlang een klein familiebedrijf. Ze waren actief, betrokken en zelfstandig. Maar toen Marianne ernstig ziek werd door een ongeneeslijke neurologische ziekte, veranderde hun dagelijks leven steeds meer.

“Na de diagnose bleven we hoop houden”, vertelt Peter. “We bezochten verschillende specialisten en probeerden diverse behandelingen. Gelukkig waren er ook mooie momenten. We genoten samen met onze kinderen en kleinkinderen van uitstapjes en etentjes.”

Maar stap voor stap werd Marianne afhankelijker van hulp. Dingen die eerst vanzelf gingen, lukten niet meer. Hun wereld werd kleiner. En de zorg kwam steeds meer op de schouders van Peter terecht.

De zorg werd steeds zwaarder

Peter wilde er voor Marianne zijn. Dat deed hij met liefde. Toch merkte hij dat de zorg steeds zwaarder werd.

“Op advies van onze wijkverpleegkundige kregen we thuiszorg”, vertelt hij. “Zij bracht ons daarna in contact met VPTZ van LEVgroep die vrijwilligers inzet om mantelzorgers te ondersteunen.”

Tijdens het kennismakingsgesprek werd goed gekeken naar hun situatie. Wat hadden Peter en Marianne nodig? Wat paste bij hen? En op welke momenten kon extra steun helpen?

Dat voelde zorgvuldig. Niet alsof iemand de zorg kwam overnemen, maar alsof er iemand naast hen kwam staan.

Een vertrouwd gezicht in huis

Na het kennismakingsgesprek kwam vrijwilliger Karin iedere week bij Peter en Marianne thuis. In het begin moest Peter wennen aan het idee.

“De eerste keren voelde het vreemd om weg te gaan terwijl iemand anders bij Marianne was”, zegt hij. “Maar tussen Karin en Marianne ontstond al snel een prettig en vertrouwd contact.”

Terwijl Karin bij Marianne was, kon Peter even iets voor zichzelf doen. Een wandeling maken. Een stukje fietsen. Afspreken met een vriend. Later kwam er nog een tweede vrijwilliger bij. Daardoor ontstond er nog wat meer ruimte.

“Even tijd voor mezelf maakte een wereld van verschil”, vertelt Peter. “Ik merkte hoeveel energie het mij gaf. Daardoor kon ik de zorg op de andere dagen ook beter aan.”

Niet alles hoeft op familie en vrienden neer te komen

Peter en Marianne hadden mensen om zich heen die voor hen klaarstonden. Familie en vrienden wilden graag helpen. Toch voelde de steun van vrijwilligers anders.

“Natuurlijk stonden familie en vrienden voor ons klaar”, zegt Peter. “Maar je wilt ook niet steeds een beroep doen op mensen uit je directe omgeving.”

De inzet van een vrijwilliger gaf rust. De momenten waren duidelijk afgesproken. Peter wist wanneer er iemand kwam. Daardoor kon hij een afspraak maken, boodschappen doen of gewoon even opladen.

Voor Marianne was het ook fijn. Zij kreeg gezelschap van iemand die met aandacht aanwezig was. Iemand die tijd had. En iemand die Peter de ruimte gaf om even weg te zijn, zonder schuldgevoel.

Hulp vragen is geen zwakte

Terugkijkend is Peter blij dat zij de stap hebben gezet. In het begin voelde het niet makkelijk. Hulp vragen kan kwetsbaar zijn. Zeker als je gewend bent om alles samen te regelen.

Toch wil Peter andere mantelzorgers meegeven om niet te lang te wachten.

“Wacht niet tot het echt te zwaar wordt”, zegt hij. “Informeer op tijd welke ondersteuning er in jouw omgeving beschikbaar is. De huisarts, wijkverpleegkundige of thuiszorgorganisatie kan je daarbij op weg helpen.”

Volgens Peter is hulp vragen geen teken van zwakte. Het helpt juist om de zorg langer vol te houden. Met meer rust. En met meer ruimte voor elkaar.

“De hulp gaf ons allebei ruimte om het vol te houden.”

Vrijwilligers Palliatieve Terminale Zorg

Vrijwilligers Palliatieve Terminale Zorg is er voor mensen in de laatste levensfase en hun naasten. Vrijwilligers kunnen thuis aanwezig zijn, waken bij de zieke en ondersteuning bieden aan partner, familie of vrienden. De inzet van vrijwilligers is gratis.

Wil je meer weten over VPTZ? Neem contact op via vrijwilligethuiszorg@levgroep.nl.

Het beeld is ter illustratie. Op deze stockfoto staan niet de personen uit het verhaal.